سلام و درود خداوند بر رسول  اسلام و خاندان پاکش

در این چند سال اخیر به کرّات شاهد هتاکی و توهین به قرآن , حضرت محمد (ص) و ائمه  علیهما سلام بوده ایم به طرق مختلف از جمله تخریب حرمین شریفین , کاریکاتور ها وفیلم های موهن و اخیراً هم که تیر اندازی علنی به قرآن کریم در یکی از میادین اصلی عراق توسط  سربازان آمریکایی و البته این بحث شورای امنیت و مسایل هسته ای هم از همین دسته اند.

این کنش ها یا به عبارت بهتر واکنش ها دو لایه و چهره دارد:

1.      چهره رسمی و خبری آن که غرب به خود این اجازه را داده است به اسم آزادی بیان با خشونت و توهین علنی علیه ارزش ها ی فکری  یک مذهب و حق نا شناسی علیه  پیامبر که نه تنها مسلمین بلکه همه بشریت وام دار خدمت اویند به  خیال خودشان ارزش های اسلام را زیر سوال ببرند

2.      چهره و لایه ی دوم آن که بیشتر مد نظر است  خبر از یک بشارت می دهد وآن ورق خوردن تاریخ تمدن و آغاز تمدن اسلامی و مرگ تمدن سکولار غرب است

این هتاکی ها دست و پا زدن مذبوحانه ی غرب ِ در حال احتضار است و نگرانی های ناشی از تولد یک تفکر جدید.

ما در سر گردنه تاریخ قرار گرفته ایم و اتفاقی که تا به حال نیافتاده در حال وقوع است البته این یک پیش گویی نیست و تنها یک پیش بینی است.

غرب قصد بلعیدن یک جای دنیا را داشت و در گلویش گیر کرد و استخوان این لقمه  اسلام است و از دو جنبه مانع این بلع شده است

1.      اسلام یک مانع سیاسی ایدئولوژیک در مفابل بلع دنیاست
زیرا همان طور که شاهد هستید هر جای دنیا شعار از دموکراسی  , تسامح و تلورانس می آید گروه های اسلام گرا پیروز می شوند

2.      اسلام یک مقاومت فلسفی  و تئوریک در مقابل فرهنگ سکولار مدرنیته است
زیرا هیچ یک از مسائل حقوق بشر , فرهنگ , فلسفه وآزادی بیان را هیچ گاه غربی ها نتوانستند چه تئوریک و چه عملی به یک نتیجه ی قابل قبول برسانند

این هتاکی ها  و توهین ها درد زایمان تاریخ است و شرط اینکه یک زایمان تاریخی خوب و تمیز انجام  شود  جز بیداری مسلمانان نیست

اگر بهای علمی آن را  در دانشگاه ها و حوزه ها , بهای عدالتخواهی آن را در دولت  ها و بهای ارزشی و فرهنگی آن را بتوانیم به موقع بپردازیم یک واقعه و زایمان تمیز خواهیم داشت و این مهم جز با بیداری از خواب غفلت محقق نخواهد شد

و اگر غیر از این شود و کار به ترس و حدس و گمان های غلط بکشد آن وقت است که هم چوب را خورده ایم  و هم پیاز را...

به امید روزی که به فرمایش حضرت امام (ره)  از اعتبارات  جدا شویم و تا به حقیقت برسیم.

یا حق