|
اگر لذت ترک لذت بدانی |
|
دگر شهوت نفس، لذت نخوانی |
|
هزاران در از خلق بر خود ببندی |
|
گرت باز باشد دری آسمانی |
|
سفرهای علوی کند مرغ جانت |
|
گر از چنبر آز بازش پرانی |
|
ولیکن تو را صبر عنقا نباشد |
|
که در دام شهوت به گنجشک مانی... |
|
...وصیت همین است جان برادر |
|
که اوقات ضایع مکن تا توانی* |
|
|
|
|
بعدالتحریر:امروز حدیثی خواندیم قدسی و گفتیم این شعر با آن حدیث پر بی راه نیست شما گمان بر این بگذارید که حدیث مطلع این پست است و شعر ، پی نوشت.
قال الله تعالی:
انَا العَزیز وَ مَن اَرادَ العِزّه یُطع العَزیز
*به نظر می آید به جای عبارت "توانی" ، "جوانی" استفاده شود بهتر است،یعنی بدین شکل:
"که اوقات ضایع مکن تا جوانی"