بسم الله

هر تپش قلب فریادی است از گذشتن و هر نفس گامی است به سوی مقصد. قافله ی عمر در حرکت است  و آنچه در جاده زندگی می ماند"ایمان"است و "عبادت"  و "ایثار".

«الذین یومنون بالغیب ویقیمون الصلوه و مما رزقنا هم ینفقون»(بقره\3)

آنانی که دیروز از این جاده گذشتند،ایمانی داشتند «استوار» و عبادتی خالی از «ریا» و انفاقی بی هیچ «منت»!

ضربان قلب خویش را می شنیدند ؛گام هاشان را می شمردند؛با هر تپش ، ذکری و با هر گامی ، تفکری در هستی که «من این و الی این».

آنانی که دیروز از این جاده گذشتند،به این معرفت دست یازیدند که در کجای کائنات هستند وبرای چه آمده اند:

«اطیعوا الله و اطیعوا الرسول واولی الامر منکم»(نسا\59).

تنها  تقوا را پیشه ی خود نساختند؛حق تقوی را به جای آوردن:

«یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله حق تقاته»(آل عمران\102)

تنها باب جهاد اکبر و اصغر را بروی خود نگشودند ؛ حق جهاد را ادا کردند:

«و جاهدوا فی الله حق جهاده»(حج\78).

همسفر!

امروز من و تو مسافر همین جاده ایم،جاده ای که قبل از من و تو مسافران قبیله ی آفتاب از آن گذشتند؛آنانی که از «کثرت» به «وحدت» رسیدند چون آن چه از دنیا بر داشته بودند «یکی» بود و آنچه از دنیا می خواستند «یکی». و به همین خاطر ، پشت یک خاکریز ایستاده و پیشانی خود را بوسه گاه گلوله کردند.

آنانی که وسعت آسمان، روانداز آنان بود و خاک ، بسترشان؛ آن قدر می خوردند که نافله ی شب شان قضا نشود و آن قدر بر می داشتند گه مانع پروازشان نباشد.

ناملایمات روزگار و بد خلقی های آن را کوچکتر از آنی می دیدند که آن ها را به خود مشغول سازد؛گذاشتند و گذشتند،بگذاریم و بگذریم!

قافله ی عمر در حرکت است،آن چه در جاده ی زندگی می ماند ایمان است وعبادت است و ایثار.

تپش قلب مان را گوش دهیم؛جا پای مسافران دیروز بگذاریم؛

به افق شهدا،وقتِ گذاشتن و گذشتن است!

التماس دعا

یاحق